بخش بیست و پنجم : دکتر کامیاب صمیمی

در شامگاه 17 اسفند 1336، در رامهرمز دیده به جهان گشود. او فرزند سوم خانواده، از پدر و مادر مهربانی که سال ها در رامهرمز ساکن بودند. دوران کودکی، در رامهرمز سپری شد. اولین سال مدرسه به عنوان  مستمع آزاد ( پیش دبستان امروزی ) را در مدرسه جم، سپری نمود. سپس وارد کلاس اول در همان مدرسه شد. تمام دوران دبیرستان را در رامهرمز و سیکل اول در مدرسه امیرکبیر و سیکل دوم ( دهم تا دوازدهم )  را در دبیرستانی که آن زمان به نام پهلوی بود، گذراند. درسال 1355 از همان دبیرستان، موفق به اخذ دیپلم طبیعی گردید، و با معدل 18/36 که تا آن زمان در رامهرمز، این نمره سابقه نداشت.  

بخش بیست و پنجم: استاد علی هرمزی یگانه

 

در روزگار ما عکاسی، حرفه ای هنری و هنرمندانه بود.

در کمتر از صد سال عکاسی تبدیل شده است به یکی از عناصر اصلی زندگی ما، به طوری که هر انسانی گوشی تلفن همراهش دوربین دارد.  گزاف نیست اگر بگوییم عکس و عکاسی تبدیل شده است به بخش جدایی ناپذیر زندگی ما، چرا که روزانه با صدها و هزاران عکس سر و کار داریم.  عکاسی یک کار بسیار هیجان انگیز است و می تواند چیزهای شگفت آوری را با خود به همراه داشته باشد. اگر نگاهی به اطرافمان بیاندازیم، در هر زمینه ای با یک عکس مواجه ایم که نتیجه هنر یک عکاس است.

بخش بیست و ششم : یادها و خاطره ها

 

 با نام و یاد پروردگار هر دو جهان

 در این بخش از بزرگوارانی یاد می کنیم که تا کنون عکسی از آنان در سایر بخش های این وبلاگ فرستاده نشده است.

یادشان گرامی باد.

بخش بیست و هفتم : واژه های رامهرمزی (معانی کلمه ها و مکان های به کار برده شده در این وبلاگ )

 

           به نام ایزد توانا        

      آنچه در این بخش تقدیم حضور خوانندگان گرامی می گردد، پاره ای از واژه ها، نام ها  و ... رامهرمزی است که در این وبلاگ بکار برده شده و یا از جانب دوستداران فرهنگ مردم رامهرمز مطرح و بنظر می رسد که بسیاری از این واژه ها ریشه خوزی، فارسی باستان و اوستایی داشته و همچنان در لهجه مردم رامهرمز جاری می باشد.

     جا دارد  از دلسوزی، علاقه و همکاری دوستداران فرهنگ مردم رامهرمز و همچنین از سرورانی که ایرادها و اشتباه های صورت گرفته در این بخش را یادآوری می فرمایند، سپاسگزاری نماییم.

بخش بیست و هشتم : خاطره های تاریخی از شهر و دیارم «‌ رامهرمز »

به نام ایزد یکتا

 سه پاس تو چشم است و گوش و زبان 

  کزین سه  رسد  نیک  و بد  بی گمان

               "حکیم فردوسی "

  به یاری حق که این بخش را با نام او آغاز می کنیم، در نظر است خاطره های تاریخی  را که از دوران زندگی در شهر و زادگاهم (رامهرمز) دارم با نوشتاری ساده و روان تقدیم علاقه مندان نمایم.  ولی ممکن است مطالبی مطرح شود که نیاز به شناخت بیشتری از تاریخ و یا محل این خاطره ها باشد. به همین دلیل کوتاه و مختصر مطالبی را که بر اساس پژوهش هایی که صورت گرفته و یا اسناد تاریخی خانوادگی که از پدرمان به دست من رسیده است، تقدیم می دارم. 

بخش بیست و نهم : عکس های خاطره انگیز

 عکس ها همیشه حرفی برای گفتن دارند و بدون هیچ واسطه ای چیزی را حکایت می کنند.  چگونگی تعبیر و برداشت حرف اصلی یا پیام هر یک از عکس ها به مخاطب بستگی دارد که با چه انگیزه ای از عکس ها استفاده می نماید. 

بخش سی ام : گزارش کوتاهی از عملکرد وبلاگ

گزارش کوتاهی از عملکرد وبلاگ

این وبلاگ که با همت و تلاش دوستداران تاریخ و فرهنگ مردم رامهرمز شکل گرفته است، همواره از اندیشه ها، راهنمایی ها و همکاری های صمیمانه آنان برخوردار بوده و تا کنون برای رسیدن به این هدف ارزشمند، کوشا و عملگرا ادامه داده که جای سپاس و تقدیر از عزیزان را دارد.

بخش پایانی : زندگی نامه نویسنده وبلاگ

 

فرازهایی از زندگی نویسنده وبلاگ

  اینجانب عبدالحمید کلانترهرمزی فرزند میرزا فرج الله و بانو فرنگ زارع پور در روز 7 /6 / 1331 در روستای جوی آسیاب رامهرمز دیده به جهان گشودم.  فضای مصفای خانه و طبیعت اطراف آن، با همه سادگی ذهن و فکر مرا با دنیای آن روز آشنا کرد. بازی های کودکانه با همسن و سالان خود در محیطی گرم و صمیمی سبب شد تا بخش مهمی از دوران کودکی خودرا در بیرون از خانه که درون کوچه باغی قرار داشت، سرگرم و دوستان بیشتری پیدا کنم.

سپاسگزاری

از همسر و فرزندانم که در راه اندازی این وبلاگ و تمامی بزرگوارانی که به هر شکل در گردآوری یادداشت های این مجموعه مرا یاری رساندند و راهنمایی فرمودند یا منابعی در اختیارم قرار دادند، صمیمانه تشکر و سپاسگزاری می نمایم.